ครั้งหนึ่งไปกินพิซซ่าที่เดอะมอลล์งามวงศ์วานด้วยกัน ทุกวันนี้ไปกินทีไรก็ต้องรำลึกเรื่องเก่าประจำ คืองี้เราก็สั่งพิซซ่าไปโน่นนี่นั่นจำไม่ได้ว่าอะไรนะ แต่ตอนเค้าเอามาให้มันไม่ได้อย่างที่สั่งไง เราก็บอกให้เค้าเปลี่ยนให้ ซึ่งมันเป็นเรื่องธรรมดามากถ้าเราทำสิ่งนี้ในบ้านเรานะ แต่พี่ยอห์นเค้าบอกว่า "ไม่เป็นไรน้อง" แล้วก็หันมาว่าเรา "กินๆไปเถอะอย่าวุ่นวาย" ประมาณนั้นจำไม่ละเอียดแต่จำได้แม่นคือความรู้สึกเรามันเสียใจขั้นรุนแรงอ่ะ ร้องไห้ตรงนั้นเลยร้องแบบเหมือนใครตายอย่างนั้นอ่ะ พี่ยอห์นเค้าก็อายไง ไม่รู้จบยังไงนะจำไม่ได้เหมือนกันแต่รู้แค่เนี้ย โกรธมากด้วย ทำไมต้องเข้าข้างนังนั่นอ่ะ มันทำงานชุ่ย มันต้องปรับปรุงดิ เราเสียตังค์กินไม่ได้ขอใครกินนะเว้ย ประมาณเนี้ย
แต่เพราะพี่ยอห์นเค้าอายุเยอะกว่าเรา 5 ปี เค้าเป็นคนพูดจาไม่ปกตินะ คือด่าไม่เป็น ตกลงยังไม่ได้เฉลย เค้าเป็นลูกครึ่ง ไทย-เชียงราย เลยพูดเหน่อๆเหมือนบุญชูสระอูยาวอ่ะ เราก็นึกว่าลูกครึ่งไทย-หลุยส์เซียน่า อเมริการายเง้ เค้าเลยไม่รู้จักคำด่า ควาย,สัส รัยทำนองนี้เพราะแถวบ้านเค้าด่ากันแบบ จ๊าดง่าว, วอก นี่เจ็บมากเลย ตอนแรกๆคบกันพูดวะกับเค้าเค้าว่าเลย "อย่าพูดกับพี่อย่างนี้"
เดี๋ยวนี้เวลาเราพูดกับเค้าทางโทรศัพท์หรืออยู่ด้วยกันอะไรงี้ เพื่อนหรือคนอื่นๆมักจะชมเราว่า "แกพูดเพราะว่ะ" อ้าวกูก็อยากจะบอกว่ากูพูดไม่เพราะไม่ได้พี่เค้าด่ากู กูเลยต้องพูดเพราะไง
ตอนนั้นแม่ไม่ค่อยชอบพี่ยอห์น ไม่ชอบเลยแหละ เค้าบอกว่า "ดอกฟ้ากับหมาวัด" เพราะพี่เค้าเป็นลูกชาวนา ไม่ได้เป็นคนร่ำรวย แต่เราก็อยากจะบอกว่าเค้าน่ะ "จิตใจโคตรดี" เราน่ะเหมือนมารไปผจญชีวิตเค้าซะมากกว่า เพราะเราเค้าถึงลำบากหลายอย่างไม่อยากจะเซดแต่อันนี้แม่เค้าไม่เข้าใจ
เราก็แอบอธิษฐานกับพระเจ้า (อีกแระ) ความจริงก็ได้เรียนรู้ว่าพระเจ้าเค้าไม่มีศาสนานะ เราที่เป็นมนุษย์น่ะมาแบ่งกันเอง พระเจ้าเค้ารักทุกคนที่ขอให้เค้าช่วย เราก็ชอบอ่ะดิเพราะเค้าเป็นพระเจ้าที่สร้างเรามาเค้าก็ต้องรักเราอยากช่วยเราอยู่แล้ว ขอไป ขอไป หนูอยากแต่งงาน อยากเสียตัว อยากได้ อยากได้พี่เค้ามาเป็นของหนู อะไรก็ว่าไป ไม่เคยอายนะ คุยกับพระเจ้าพูดหมดทุกอย่าง
วันนึง ปะป๊า (พ่อจอย) บอกว่า "ป๊าจะให้เอ็งกับยอห์นเนี่ยช่วยป๊าดูแลกิจการซีฟู๊ด ป๊าวางแผนจะเปิดที่โคราช" ตอนนั้นใกล้จะจบแล้วไงเค้าก็วางแผนให้ เราก็บอกว่าพี่ยอห์นเค้าเป็นคริสต์ป๊า อยู่กันเลยไม่ได้ ถ้าได้อยู่ไปนานแล้วเนี่ยอันนี้ไม่ได้พูดพูดในใจ ต้องแต่ก่อนรายเง้ ป๊าเค้าเลยบอกถ้าจบแล้วก็แต่งเลยเดี๋ยวป๊าจัดให้งบเท่าไหร่บอกมา
อยากเสียตัวใจจะขาดเสือกเมนส์มาวันนั้นอีก น้าอ้อยก็ให้ voucher เป็นที่พักโรงแรมอะไรสักอย่างในกรุงเทพมาให้ เราก็บอกเค้าเรียบร้อยแล้วแหละว่าเป็นแบบ Honeymoon นะคะ
เปิดประตูไปเสือกเป็นเตียง twin มึงฮันนีมูนตรงไหนกูอยากถาม แต่กูเหนื่อยคอตอ่ะ ตกลงนอนคนละเตียงจบ พอแต่งงานเสร็จปะป๊าบอกหาห้องเชาไม่ได้เลยว่ะ ตกลงยกเลิกก่อนกิจการซีฟู๊ดเนี่ย ตกลงแต่งฟรี! ยังไงก็ขอบพระคุณปะป๊ามวากที่เอื้ออำนวยการเสียตัวอย่างเป็นทางการให้กับหนูนะคะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น